Druk offsetowy

Druk offsetowy kart jest techniką analogiczną do ogólnie znanej w przemyśle poligraficznym technologii druku offsetowego, niemniej odmienne, trudne w druku podłoże (PVC, plastik) wymaga zastosowania specjalnego typu farb i bardziej skomplikowanej procedury. Ze wszystkich popularnych metod, druk offsetowy oferuje największą jakość i trwałość nadruku. Wielobarwny nadruk uzyskiwany jest ze złożenia czterech podstawowych kolorów CMYK i/lub dodatkowych indywidualnie dobieranych kolorów np. wg wzornika PANTONE. Mogą to być farby o kolorach metalicznych np. złote, srebrne. Możliwość stosowania indywidualnych kolorów z palety (np. PANTONE) pozwala na otrzymanie żywych, atrakcyjnych barw.

Metoda offsetowa pozwala na uzyskanie liniatury (gęstości linii rastra) nawet 200 lpi przy rozdzielczości 3000 dpi. Wysoka liniatura pozwala na uzyskanie dużej liczby odcieni barw na tej samej powierzchni.

Karty są wykonywane jednorazowo jako cała seria. Nie jest możliwe w sposób opłacalny uzyskanie tą metodą indywidualnego nadruku dla każdej karty z osobna. Jest to możliwe dopiero w trakcie procesu personalizacji z zastosowaniem metody termotransferu lub termosublimacji. Metoda ta stosowana jest w przypadku większych ilości kart ze względu na koszt przygotowania produkcji, jednak raz ze wzrostem nakładu cena pojedynczej karty znacznie maleje. W przypadku wysokich nakładów wymagających precyzyjnego druku jest to najbardziej wydajna i właściwa metoda.
 

Sitodruk

Sitodruk jest inną popularną techniką druku kart plastikowych. Podobnie jak metoda offsetowa, pozwala na uzyskiwanie wielokolorowych nadruków złożonych z barw podstawowych CMYK i dodatkowych kolorów np. wg wzornika PANTONE. W stosunku do druku offsetowego jest metodą bardziej uniwersalną, stąd druk na takich materiałach jak PVC, plastik, polietylen nie stanowi dużego utrudnienia, niemniej charakteryzuje się gorszą jakością i niższą wydajnością.

W procesie sitodruku uzyskuje się liniaturę rzędu 133 lpi przy rozdzielczości 1270 dpi. Jej szczególne zalety wykorzystuje się w przypadku wykonywania nadruku farbami o gruboziarnistych, metalicznych kolorach (złoto, srebro) na uprzednio zadrukowanych innymi metodami kartach lub też jako metaliczny podkład. Jest stosowana przy nakładach kart od 500 do 2000 sztuk. Dla większych nakładów efektywniejszą metodą jest druk offsetowy.

Podobnie jak metoda offsetowa, sitodruk nie pozwala w sposób opłacalny na wykonywanie indywidualnych nadruków dla każdej karty z osobna.

Druk cyfrowy

Mający kilka odmian najczęściej wykorzystuje technikę rastrowania podobną do druku offsetowego albo technikę rastrowania używaną w drukarkach atramentowych. Wykonywany jest w urządzeniach mogących pracować w warunkach pokojowych. Wielokolorowy obraz jest uzyskiwany ze złożenia czterech podstawowych barw (CMYK) lub też z czterech dostępnych kolorów atramentu. Nie ma możliwości stosowania dowolnego koloru ze wzornika np. PANTONE. Osiągana jakość druku waha się w granicach 145 lpi. Nie oferuje jakości druku offsetowego, jednakże jest ona wyższa od metody termosublimacji. Pod względem wydajności ustępuje on technice druku offsetowego.

Druk termotransferowy

Druk termotransferowy jest wykonywany na specjalnych drukarkach. Jest to druk jednokolorowy (monochromatyczny) z rozdzielczością od 200 do 300 dpi. Barwnik z taśmy barwiącej zostaje przeniesiony na kartę a następnie utrwalony za pomocą głowicy termicznej. Taśmy barwiące są wymienne. Nadruk jest ograniczony do ośmiokolorowej palety barw. Tą metodą można nałożyć warstwę tzw. "zdrapki" lub taśmę laminacyjną. Druk termotransferowy stosuje się przy małych nakładach od kilku do ok. 1000 sztuk, gdzie inne metody druku są dużo droższe, a także w procesie personalizacji, do nadruku kodu kreskowego i danych osobowych posiadacza karty.

Druk termosublimacyjny

Druk termosublimacyjny jest odmianą druku termotransferowego. W przeciwieństwie do metody poprzedniej, pozwala na wykonywanie nadruków wielobarwnych, prawie fotograficznej jakości, uzyskanych z trzech (YMC) a czasem czterech (YMCK) podstawowych barw z rozdzielczością 300 dpi i liniaturą 75-140 lpi. Z powodu niższej rozdzielczości i liniatury oraz braku możliwości użycia dodatkowych kolorów indywidualnie dobieranych z palety wg np. wzornika PANTONE nie pozwala na uzyskanie takiej jakości jak w metodzie offsetowej.

Barwnik z taśm barwiących zostaje napylony na kartę a następnie karta zostaje pokryta bezbarwną warstwą ochronną (overlay), która chroni nadruk przed ścieraniem i nadaje mu połysk. Metoda ta sprawdza się w przypadku potrzeby wielokolorowego druku wysokiej jakości od kilku do ok. 1000 kart, oraz w sytuacji konieczności uzyskania indywidualnego nadruku na każdej z kart z osobna np. zdjęć posiadaczy na kartach-identyfikatorach. Czasem technika ta łączona jest z metodą offsetową. W pierwszej fazie całość nakładu zostaje pokryta nadrukiem offsetowym z pozostawionym wolnym miejscem. W drugiej fazie nanosi się nadruk termosublimacyjny (np. zdjęcie posiadacza karty) w procesie personalizacji.